เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษาภาคม พ.ศ. ๒๔๑๐ ณ วัดสัมพันธวงศ์
โดยมีพระอมราภิรักขิต (เกิด) วัดบรมนิวาส เป็นพระอุปัชฌาย์
พระเนกขัมมมุนี (คง) และพระครูธรรมาภินันท์ (อินทร์) ครั้งเป็นพระปลัด เป็นพระกรรมวาจาจารย์

ฝ่ายสามัญศึกษา
ศึกษาภาษาไทยกับโยมบิดาจนสามารถ อ่านออกเขียนได้เป็นอย่างดียิ่ง
ฝ่ายปริยัติศึกษา
ได้ศึกษาพระธรรมวินัยตามหน้าที่ของภิกษุใหม่ ด้านภาษามคธได้ศึกษาจนสามารถแปลพระธรรมบทจบ บริบูรณ์ และแปลมงคลทีปนีจนภาคต้น แต่ไม่ได้ขวนขวายเข้าสอบความรู้เพื่อประกาศนียบัตร

เป็นพระใบฎีกา ฐานานุกรมของ พระครูธรรมาภินันท์ (อินทร์)
เป็นพระสมุห์ ฐานานุกรมของ พระครูธรรมาภินันท์ (อินทร์)
พ.ศ. ๒๔๒๘
เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูธรรมาภินันท์
พ.ศ. ๒๔๓๓
เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระพินิตวินัย

พ.ศ. ๒๔๒๖
เป็นเจ้าอาวาสวัดสัมพันธวงศ์
เป็นพระ นิสสยาจารย์ พระกรรมวาจาจารย์
ทำการปฏิสังขรณ์ พระอุโบสถ วิหาร การเปรียญ สร้างโรงเรียนภาษาไทย พัฒนาพระอารามให้เจริญรุ่งเรือง

เมื่อวันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๖๐ ณ วัดสัมพันธวงศ์
รวมสิริชนมายุได้ ๗๑ ปี พรรษา ๕๐