พ.ศ.
๒๔๕๑
เป็นพระครูสมุห์
พ.ศ. ๒๔๕๔
เป็นพระครูอเนกสาวัน
พ.ศ. ๒๔๕๖
เป็นพระครูวินัยธรรม ฐานานุกรมในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า
กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทั้ง ๓ ตำแหน่ง
พ.ศ. ๒๔๖๐
เป็นพระครูเจ้าอาวาสพระอารามหลวงที่ พระครูวิบูลย์ศีลขันธ์
พ.ศ. ๒๔๗๑
เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระเนกขัมมมุนี
พ.ศ. ๒๔๗๔
เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระรัชชมงคลมุนี
พ.ศ. ๒๔๙๔
เป็นพระราชาคณะชั้นเทพในราชทินนามเดิม
พ.ศ. ๒๔๙๘
เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมในราชทินนามเดิม
พ.ศ. ๒๕๐๓
เป็นพระมหารัชชมังคลาจารย์ (เทียบรองสมเด็จพระราชาคณะ)
พ.ศ.๒๕๐๖
โปรดสถาปนาขึ้นเป็นรองสมเด็จพระราชาคณะ มีราชทินนามตามจารึกในหิรัณยบัฏว่า
พระมหารัชชมัคลาจารย์ วิมลญาณอุดม
พรหมจารีพรตนิวิฏฐ์
พุทธศาสนกฤตยาทร ธรรมยุตติกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
สถิต ณ วัดสัมพันธวงศ์วรวิหาร พระอารามหลวง